Տիտանը մարդկության հաջորդ սահմանագիծն է՝ ոչ թյուրիա, այլ ժամանակի և նվիրման հարց

Երբ խոսքը գնում է տիեզերական հետազոտությունների մասին, մարդկության երազանքները հաճախ սահմանագծեր են դնում այնպիսի վայրերի, որոնք թվում են անհնար։ Սակայն վերջին տարիներին գիտնականներն ու ինժեներները ավելի ու ավելի հաճախ են խոսում Տիտանի՝ Սատուրնի ամենամեծ արբանյակի մասին որպես հնարավոր ապագա բնակավայրի։ Հունիս ամսին Կոլորադոյի Բոուլդեր քաղաքում մեկ ուրիշ julkais համագումար է տեղի ունեցել, որտեղ մասնագետները երկու օր շարունակ քննարկել են այն, ինչը իրականում են պահանջում մարդկային առաքելությունները Տիտան։ Եվ նրանց պատասխանը պարզ է՝ դա ֆիզիկայի, այլ ոչ թյուրիայի, այլ ժամանակի, տեխնոլոգիայի և նվիրման հարց է։

Տիտանը՝ տիեզերքի ամենամոտ «Երկրի նման» աշխարհը

Տիտանը տարբերվում է մեր մոլորակից, սակայն ունի մի շարք հատկանիշներ, որոնք այն դնում են մարդկային հետաքրքրության կենտրոնում։ Արբանյակի մթնոլորտը խիտ է, և դրա մակերևույթին կա հեղուկների գոյություն՝ մեթանի և էթանի ձևով։ Սա նշանակում է, որ Տիտանը ունի հիդրոլոգիական ցիկլ, որը հիշեցնում է Երկրագնդի ջրի ցիկլը, բացի այն, որ այստեղ «անձրևներ» և «գետեր» կազմված են օրգանական միացություններից։

Այս պահին Տիտանը համարվում է Արեգակնային համակարգի ամենահարազատ վայրը Երկրից հետո, որտեղ հնարավոր կլինի ստեղծել մարդկային կոլոնիա։ Բացի այդ, այն ունի օրգանական քիմիայի հարուստ պաշարներ, որոնք կարող են ծառայել որպես հումք սննդի, վառելիքի և նույնիսկ շինանյութերի արտադրության համար։

Տեխնոլոգիական և ժամանակային մատչելիություն

Բոուլդերյան համագումարի մասնակիցները երևակայել են, թե ինչպիսիկ կարող են իրականություն դառնալ մարդկային առաքելությունները Տիտան։ Նրանք եկել են այն եզրակացության, որ ֆիզիկական սահմանափակումները չի կարողանա խանգարել այս պլանների իրականացմանը։ Ամբողջ խնդիրը կրճատվում է երեք գլխավոր գործոնների՝ ժամանակ, տեխնոլոգիա և մարդկային նվիրման։

Ժամանակի գործոն

Տիտան հասնելը պահանջում է մոտ 7-10 տարի տիեզերական թռիչք։ Սա երկար ժամանակ է, սակայն ոչ այնքան անիրական, որքան թվում է։ Տիեզերական տեխնոլոգիաների զարգացման հետ մեկտեղ թռիչքների տևողությունը կարող է կարճվել։ Բացի այդ, գոյություն ունեն տիեզերական կայանների և մոդուլների նախագծեր, որոնք կարող են ապահովել աստրոնավտների երկարատև ապրում և աշխատանք։

Տեխնոլոգիական առաջընթաց

Տիտան առաքելության գլխավոր խոչընդոտներից մեկը տեխնոլոգիական մատչելիությունն է։ Արբանյակի մակերևույթին տիրում են ծայրահեղ ցուրտ պայմաններ (մոտ -180°C), և մթնոլորտում կա մեղմ մթնոլորտային ճնշում։ Սա նշանակում է, որ անհրաժեշտ են հատուկ նյութեր, էներգիայի աղբյուրներ և կյանքի ապահովման համակարգեր, որոնք կարող են դիմակայել այս պայմաններին։

Բացի այդ, անհրաժեշտ է զարգացնել տիեզերանավեր, որոնք կարող են վայրէջք կատարել Տիտանի մակերևույթին և վերադառնալ Երկիր։ Այս ամենի համար անհրաժեշտ են նորարական լուծումներ, որոնք այսօր դեռևս զարգացման փուլում են։

Մարդկային նվիրման և համագործակցության կարևորություն

Տիտան առաքելության հաջողությունը կախված է ոչ միայն տեխնոլոգիական առաջընթացից, այլև մարդկային նվիրման և համաշխարհային համագործակցության վճռականից։ Տիեզերական հետազոտությունները միշտ եղել են մարդկության համատեղ ջանքերի արդյունք։ Արտասահմանյան տիեզերական գործակալություններ, մասնավոր ընկերություններ և գիտական հաստատություններ պետք է համատեղ աշխատեն՝ այս պատմական առաքելությունը իրականացնելու համար։

Բոուլդերյան համագումարը ցույց է տվել, որ գիտնականները և ինժեներները պատրաստ են ընդունել այս चुनառը։ Սակայն հարկ է նշել, որ այս ուղին երկար և դժվար կլինի, և պահանջի ոչ միայն ֆինանսական ներդրումներ, այլև հասարակության աջակցությունը։

Տիտանի կոլոնիզացիայի պոտենցիալ առավելությունները

Տիտանի կոլոնիզացիայի հնարավորությունը բացում է նոր հորիզոններ մարդկության համար։ Արբանյակի հումքի և ռեսուրսների շահագործումը կարող է վերափոխել մեր գոյությունը տիեզերքում։ Բացի այդ, Տիտանը կարող է դառնալ գիտական հետազոտությունների նոր կենտրոն՝ օգնելով մեր հասկալը տիեզերքի, կյանքի ծագման և էվոլյուցիայի մասին։

Տիտանին կոլոնիա ստեղծելը կարող է նաև ծառայել որպես «պահեստային» վայր Երկրագնդի համար՝ ի դեպք երկրագնդային աղետների։ Սա կնպաստի մարդկության գոյատևմանը և զարգացմանը՝ անկախ այն բանից, թե ինչ կպատահի մեր մոլորակին։

Ապագայի տիեզերական սերունդների համար

Տիտան առաքելության և կոլոնիզացիայի պլանները կարող են թվալ հեռավոր և անիրական այսօր, սակայն պատմությունը ցույց է տվել, որ մարդկությունն ուներ կարողություն վերածել երազանքները իրականության։ Առաջին մարդը Լուսնի վրա վայրէջք կատարելիս նույնպես շատերին թվում էր անիրական։ Այսօր մենք պատրաստ ենք մեկ քայլ առաջ շարժվել՝ դեպի Տիտան։

Համագումարի մասնակիցները հույսով են, որ մոտակա 20-30 տարիների ընթացքում մարդկությունը կկարողանա սկսել Տիտանի էքսպեդիցիաները։ Սա կպահանջի համառ աշխատանք, նորարական լուծումներ և համաշխարհային համագործակցություն։ Բայց եթե մենք կարողանանք հաղթահարել այս չունառը, ապա Տիտանը կարող է դառնալ մարդկության հաջորդ մեծ սահմանագիծը տիեզերքում։

Source: spacedaily.com via Google News