Թվային վանդակ. Ինչպիսի՞ն է կյանքը հյուսիսկորեական սմարթֆոնով

Ժամանակակից աշխարհում սմարթֆոնը մեզ համար ազատության, տեղեկատվության և համաշխարհային կապի խորհրդանիշ է: Սակայն կա մի երկիր, որտեղ նույնիսկ ամենաժամանակակից թվային սարքը ոչ թե պատուհան է դեպի աշխարհ, այլ բարձրտեխնոլոգիական մի վանդակ: Հյուսիսային Կորեայում սմարթֆոն ունենալը շքեղություն է, բայց այն օգտագործելը նշանակում է կամավոր մտնել պետական համատարած վերահսկողության տակ:

Արտաքուստ ժամանակակից, ներքուստ՝ կալանավորված

Եթե ձեռքի տակ ունենաք հյուսիսկորեական վերջին մոդելի սմարթֆոններից մեկը, օրինակ՝ «Pyongyang» կամ «Arirang» սերիայի սարքերը, առաջին հայացքից դժվար կլինի տարբերել դրանք բյուջետային Android հեռախոսներից: Դրանք ունեն սենսորային էկրաններ, բավականին լավ տեսախցիկներ և նույնիսկ դեմքի ճանաչման համակարգ: Սակայն տեխնիկական նմանությունն այստեղ ավարտվում է:

Այս սարքերը սովորաբար արտադրվում են Չինաստանում, սակայն Հյուսիսային Կորեա հասնելուն պես դրանք ենթարկվում են արմատական «վիրահատության»: Պետական ծրագրավորողները հեռացնում են բոլոր այն ֆունկցիաները, որոնք կարող են կապ հաստատել արտաքին աշխարհի հետ, և փոխարենը տեղադրում են սեփական օպերացիոն համակարգը, որը հիմնված է Android-ի վրա, բայց լիովին փոփոխված է:

Համացանցի փոխարեն՝ «Կվանմյոն» ինտրանետ

Հյուսիսկորեական սմարթֆոն օգտագործողի համար «Wi-Fi» հասկացությունը գրեթե գոյություն չունի սովորական իմաստով: Հեռախոսները չեն կարող միանալ համաշխարհային համացանցին (World Wide Web): Փոխարենը, դրանք միանում են «Կվանմյոն» (Kwangmyong) կոչվող ներքին ցանցին: Սա մի փակ էկոհամակարգ է, որտեղ հասանելի են միայն պետության կողմից հաստատված կայքերը՝ պրոպագանդիստական նորություններ, պետական գրադարաններ և մի քանի տեղական ծառայություններ:

Այստեղ չկա Google, Facebook կամ Instagram: Ցանկացած փորձ՝ ներբեռ

Source: washingtonpost.com via Google News